با وجود اینکه متفقین تخمین میزدند این حمله ظرفیت پلویشتی را ۴۰ درصد کاهش داده است، خسارات وارده بهسرعت ترمیم شد و پالایشگاهها ظرف چند ماه حتی از ظرفیت پیشین خود نیز فراتر رفتند. این منطقه تا زمان تصرف آن توسط اتحاد جماهیر شوروی در اوت ۱۹۴۴، همچنان به عنوان «پمپبنزین هیتلر» به کار خود ادامه داد. در این عملیات ۳۱۰ تن از خدمه پرواز جان خود را از دست دادند، ۱۰۸ نفر اسیر شدند و ۷۸ نفر دیگر در کشور همسایه، ترکیه، بازداشت شدند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در اول اوت ۱۹۴۳ [9 مرداد 1322]، ۱۷۷ فروند بمبافکن B-۲۴ از پایگاهی متعلق به متفقین در لیبی به پرواز درآمدند تا راهی شهر نفتخیز «پلویشتی» در رومانی شوند؛ شهری که با لقب کنایهآمیز «پمپبنزین هیتلر» شناخته میشد. این یورش جسورانه که به «عملیات موج خروشان» شهرت یافت، به اعطای «مدال افتخار» (بالاترین نشان نظامی آمریکا) به پنج تن انجامید که سه نفر از آنها پس از مرگ این نشان را دریافت کردند؛ با این حال، این عملیات نتوانست ضربه مهلکی را که طراحانش در سر داشتند، وارد کند.
عملیات موج خروشان سرآغازی شوم داشت؛ یک فروند بمبافکن که بیش از حد بارگیری شده بود، اندکی پس از بلند شدن سقوط کرد و هواپیمای دیگری نیز در دریای آدریاتیک سرنگون شد. از مجموع ۱۷۷ بمبافکن اولیه، ۱۶۷ فروند توانستند خود را به پلویشتی برسانند؛ منطقهای که میادین نفتی و پالایشگاههای آن سالانه بیش از ۸.۵ میلیون تن نفت برای آلمانیها تأمین میکردند. برخلاف بیشتر بمبارانهای متفقین در جنگ جهانی دوم که از ارتفاع بالا انجام میشد، بمبافکنهایی که به پلویشتی یورش بردند، برای گریز از رادارهای آلمانیها، در ارتفاعی به طور استثنایی پایین پرواز کردند. با این حال، بمبافکنها عنصر غافلگیری را از دست دادند؛ چراکه یکی از گروهها در مسیری اشتباه منحرف شد و این امر دیگران را مجبور کرد برای هدایت مجدد آنها به مسیر اصلی، سکوت رادیویی را بشکنند. این تغییر مسیرِ برنامهریزینشده همچنین باعث شد که بمبافکنها از سمت جنوب به هدف نزدیک شوند؛ جایی که نازیها توپخانههای ضدهوایی خود را در آنجا متمرکز کرده بودند.
حمله متعاقب آن بسیار دراماتیک، آشفته و تلفاتبار از آب درآمد. متفقین تلفات سنگینی متحمل شدند و دود ناشی از انفجارهای موج نخست بمبافکنها، دید را برای امواج بعدی بسیار دشوار ساخت. بازماندگان گزارش دادند که بقایایی مانند شاخههای درختان و سیمخاردار به هواپیماهایشان برخورد کرده و حتی به داخل کابینها راه یافته بود. به سرهنگ دوم «ادیسون بیکر» و سرگرد «جان جرستاد» به خاطر تلاش (ناموفقشان) در جهت ارتفاع گرفتن و فراهم کردن شرایط برای خروج اضطراری خدمه از هواپیمای بهشدت آسیبدیدهشان، مدال افتخار اهدا شد. خلبان دیگری به نام ستوان «لوید هربرت هیوز» نیز مدال افتخارِ پس از مرگ دریافت کرد؛ چرا که توانست بمبافکن B-۲۴ِ بهشدت آسیبدیده خود را تا رسیدن به هدف هدایت کند. سرهنگ «جان کین» و سرهنگ «لئون جانسون» که هر یک رهبری گروههای بمبافکنیِ رسیده به هدف را بر عهده داشتند، تنها مردانی بودند که موفق به دریافت مدال افتخار شدند و از این یورش جان سالم به در بردند.
با وجود اینکه متفقین تخمین میزدند این حمله ظرفیت پلویشتی را ۴۰ درصد کاهش داده است، خسارات وارده بهسرعت ترمیم شد و پالایشگاهها ظرف چند ماه حتی از ظرفیت پیشین خود نیز فراتر رفتند. این منطقه تا زمان تصرف آن توسط اتحاد جماهیر شوروی در اوت ۱۹۴۴، همچنان به عنوان «پمپبنزین هیتلر» به کار خود ادامه داد. در این عملیات ۳۱۰ تن از خدمه پرواز جان خود را از دست دادند، ۱۰۸ نفر اسیر شدند و ۷۸ نفر دیگر در کشور همسایه، ترکیه، بازداشت شدند. از مجموع ۱۷۷ فروند بمبافکن اولیه B-۲۴، تنها ۸۸ فروند بازگشتند که اکثر آنها بهشدت آسیب دیده بودند. با وجود ثبت رکوردی بیسابقه در زمینه بیشترین «مدال افتخار» اعطایی به خدمه پرواز در یک مأموریت واحد، «عملیات موج خروشان» هرگز تکرار نشد؛ متفقین دیگر هرگز دست به یورش در ارتفاع پایین علیه پدافند هوایی آلمان نزدند.
منبع: HISTORY.com
۲۵۹
کد مطلب 2254486
-
«موج خروشان»؛ تلاش نافرجام آمریکاییها برای یورش به پالایشگاههای نفت متحدین
-
عکس/ احمدشاه و محمدحسن میرزا ولیعهد در حال بازدید یک هواپیمای ملخدار
-
از عباسمیرزا تا فروغی و جام زهر؛ چه کسی ایران را در لحظه بحران نجات داد؟/ روایت سه تاریخپژوه از معمای دویستساله رابطه «میدان» و «دیپلماسی» در ایران
-
عکس| منظره شهر بغداد در ۱۰۹ سال قبل؛ سال ۱۲۹۶ شمسی
-
کشف مقبره چهار هزارساله زنی که شبیه یکی از شخصیتهای «گیم آف ترونز» بوده است
-
خاطرات هاشمی: در قم تظاهراتی علیه دولت و مجلس به خاطر تصویب لایحه پیوستن ایران به کنوانسیون رفع تبعیض از حقوق زنان برگزار شده
-
عکس/ حاجی اسمعیل، پسر ۱۴ ساله غول پیکر در عصر ناصرالدینشاه قاجار؛ سال ۱۲۷۳
-
عکس/ نمایی از یک ورزشگاه فوتبال در اطراف تهران؛ سال ۱۳۱۵